
Μετά τα Night Watch και Day Watch ήταν σίγουρο πως ο Ρώσος Timur Bekmambetov αργά ή γρήγορα θα περνούσε στον κόσμο του αμερικανικού κινηματογράφου. Λίγο πριν το τελευταίο μέρος της τριλογίας, Twilight Watch, βγει στην μεγάλη οθόνη, ο σκηνοθέτης επιστρέφει με το Wanted. Η ταινία είναι βασισμένη σε κάποιο κόμικ το οποίο εγώ τουλάχιστον δεν είχα ακουστά. Η ταινία δεν ξεφεύγει από τον κόμικ χαρακτήρα της και την “ελαφρότητα” του σεναρίου και των διαλόγων αλλά προσφέρει άπλετη δράση (ίσως και περισσευούμενη σε μερικά σημεία) και πολύ καλά εφέ ενώ και από άποψη cast και ηθοποιίας κυμαίνεται σε μέτρια προς καλά επίπεδα. Όλα αυτά μαζί με την αρκετά καλή σκηνοθεσία και φωτογραφία της ταινίας αλλά και τα κέρδη που έχουν ήδη επιτευχθεί, οδήγησαν στην έγκριση για την συνέχεια της ταινίας.

Στην πλοκή, ένας νέος έχει βαρεθεί την χωρίς καθόλου ενέργεια ζωή του μέχρι που συναντά μια κοπέλα που θα του αλλάξει εντελώς την ζωή και θα τον εντάξει σε μια αδελφότητα όπου τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται. Ο νέος αυτός είναι ο Wesley Gibson (James McAvoy) ενώ η κοπέλα που θα του αλλάξει την ζωή είναι η Fox (Angelina Jolie) ενώ στον ρόλο του αρχηγού της αδελφότητας βρίσκετε ο Sloan (Morgan Freeman). Η ταινία δεν προσφέρεται για άπλετη σκέψη και προβληματισμό αλλά είναι ότι πρέπει για δύο ώρες καλής δράσης και ωραίων εφέ.

Αρχείο για Οκτωβρίου 28th, 2008
Wanted
Jumper

Το Jumper το είχα πολύ καιρό στα υπόψη για να το δω αλλά πήγαινε από αναβολή σε αναβολή. Τελικά έφτασε η στιγμή να το δω και μπορώ να πω ότι δεν ξετρελάθηκα κιόλας. Ένας νεαρός αντιλαμβάνεται ότι μπορεί να μεταφερθεί όπου θέλει με τη δύναμη του μυαλού του, πολύ γρήγορα όμως θα καταλάβει ότι υπάρχουν κάποιοι που θα τον κυνηγήσουν επειδή μπορεί να το κάνει αυτό.

Το σενάριο αρκετά teen όπως και όλο το κλίμα της ταινίας, όπως και οι ερμηνείες των ηθοποιών, το καστ των οποίων περιέχει μεταξύ άλλον τους Hayden Christensen (ο Anakin Skywalker από τα 2 τελευταία Star Wars), ο οποίος φάνηκε πολύ βαρετός-απαθέστατος στην ταινία, και Samuel L. Jackson ο οποίος ήταν ο κακός της ταινίας όμως δεν κατάφερε να δώσει κάτι ιδιαίτερο. Εκεί που πετυχαίνει η ταινία είναι στις σκηνές δράσης, όπου η ιδιότητα του “άλτη” χρησιμοποιείτε πολύ καλά και βλέπουμε ωραίες και γρήγορες εικόνες με την δράση να μεταφέρετε μια στην Αίγυπτο, μια στους Πόλους, μια στη Ρώμη και γενικά όπου θέλανε. Αυτό ήταν πολύ καλό και σε αυτό βοήθησαν και τα πολύ καλά εφέ.

Αρνητικό στοιχείο επίσης η μικρή της διάρκεια, τα 90 λεπτά τα θεωρώ πολύ λίγα για ταινία που σέβεται τον εαυτό της.Η ταινία δυστυχώς δεν ξεφεύγει της μετριότητας αλλά είναι ιδανική για dvd, blue-ray ή ότι άλλο μέσω οικιακού κινηματογράφου έχει ο καθένας.
Vantage Point

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ βρίσκεται σε μια σύνοδο κατά της τρομοκρατίας και επιχειρείται η δολοφονία του ενώ αφού ο πρόεδρος πυροβολείτε σκάει και μια βόμβα σκοτώνοντας πολίτες και προκαλώντας τον πανικό. Οχτώ μάρτυρες έχουν οχτώ διαφορετικές οπτικές για το γεγονός και η ταινία προσπαθεί να τις ξεδιπλώσει.

Η ταινία προφανώς προσπάθησε να δοκιμάσει κάτι νέο(αν και νομίζω ότι περίπου το ίδιο γινότανε και στη σειρά The Nine) αλλά δεν της βγήκε σε καλό. Η συνεχής εναλλαγή μπρος πίσω στο σενάριο με κούρασε πολύ και βαρέθηκα να βλέπω την ίδια σκηνή τόσες φορές. Αν και σα σκέψη να δείξουν τα κομμάτια της ιστορίας του κάθε μάρτυρα ήταν καλή, η υλοποίηση της δεν πέτυχε και έκανε την ταινία αρκετά κουραστική. Στην ταινία παίζουν αρκετοί ηθοποιοί, μέσα σε αυτούς οι Dennis Quaid, Matthew Fox (ο Τζακ από το Lost), Sigourney Weaver(μα φυσικά από το ALIEN!) και ο Forest Whitaker ο οποίος ήταν και ο πιο ενδιαφέρων.

Δυστυχώς, αν και αυτή η σκηνοθετική λεπτομέρεια ήταν όντως κουραστική, δεν είναι αυτή ο λόγος που με έκανε να πιστεύω ότι έχασα την ώρα μου με αυτή τη ταινία. Πέρα από τα κενά στο σενάριο(ποιοι ήταν οι τρομοκράτες τι ζητάγανε και τα λοιπά που απότι φαίνεται θεωρήθηκαν δευτερεύων) το μεγαλύτερο φιάσκο έρχεται στο τέλος, όπου ένας τρομοκράτης που έχει αφοσιωθεί σε έναν σκοπό ιερό για αυτόν και έχει σκοτώσει τόσο και τόσο κόσμο μέσα σε μια ώρα θα τα διαλύσει όλα μόνο και μόνο επειδή πετάχτηκε ένα παιδάκι μπροστά του στο δρόμο… Βάζει άνετα υποψηφιότητα για το βραβείο χειρότερου τέλους ταινίας έβερ…Φυσικά, δεν λείπει και η σκηνή στην οποία ο πρόεδρος των ΗΠΑ θα καταφέρει να κάνει πάλι το ηρωικό του μόνος του. Όλα αυτά προκαλούν την νοημοσύνη μας και πιστεύω θάβουν την ταινία και την κατατάσσουν κάτω του μετρίου.

The Ruins

H ταινία The Ruins είναι αυτό που λέμε από αλλού το περίμενες και από αλλού σούρθε… Πριν το δω περίμενα ότι θα ήταν κανένα b-movie, δήθεν θρίλερ, με χαζό σενάριο και τα λοιπά χαρακτηριστικά τέτοιων ταινιών. Τελικά ευχαριστήθηκα πολύ όταν κατάλαβα ότι είχα λάθος. Μπορεί να μην είναι το αριστούργημα αλλά δεν είναι η χάλια ταινία που νόμιζα ότι ήταν. Η ιστορία σχετικά με τον αρχαίο ναό και το άλλο “αρχαίο” που κατοικεί σε αυτόν είναι καλή (και αρκετά σπάνια) και αποδίδετε πολύ καλά, ενώ και οι ηθοποιοί κάνουν σχετικά καλά την δουλειά τους. Ωραίο ήταν και το τέλος της ιστορίας αν και ψευτο-αναμενόμενο. Μπορεί να μην έχει τον τρόμο που υποστηρίζει αλλά σε κρατάει για να δεις τα μυστικά που υπάρχουν στην περιοχή.

Η ταινία βασίζετε σε βιβλίο του Scott Smith, ο οποίος είναι και ο υπεύθυνος για το πέρασμα του βιβλίου του στην μεγάλη οθόνη. Στην ταινία υπάρχει και μια παρέα Ελλήνων, που για κάποιο λόγο, τους έχουν κάνει να φαίνονται υπερβολικά χαζοί. Πάντως είχε φάση να τους ακούς να μιλάνε ελληνικά. Η ταινία πιστεύω ότι θα έπρεπε να έχει ένα σαφώς καλύτερο προμόσιον γιατί αξίζει κάτι καλύτερο από αυτό που έχει τώρα. Ίσως να μην αξίζει να επισκεφτεί κανείς αίθουσα για να το δει αλλά για dvd είναι μια χαρά.
X-Files I Want To Believe

Από πολύ παλιά ήμουν μεγάλος φαν των Χ-files.Θυμάμαι ότι τα έπαιζε στον ant1 σε απαγορευτικές ώρες και παρόλαυτα εμένα ξύπνιος για να τα δω. Περίμενα αυτή τη ταινία με μεγάλη αγωνία για να ξαναδώ Mulder και Scully, εξωγήινους, συνωμοσίες κλπ κλπ… Απόλαυτα όμως το μόνο που είδα ήταν τον Mulder και την Scully (οι οποίοι ήταν φανταστικοί, απαράλλαχτοι και με την τρομερή χημεία μεταξύ τους που είχαν και παλιά), πάλι καλά που δεν αλλάξανε και αυτούς να τρελαθούμε τελείως.Η ταινία όχι μόνο δεν φτάνει ούτε στο ελάχιστο την σειρά, αλλά δεν αξίζει ούτε και αν την δεις σαν αυτόνομη. Με ένα πολύ ανιαρό σενάριο που δε σε τραβάει καθόλου, σχεδόν χωρίς καθόλου μεταφυσικά φαινόμενα, με κάποια χαζοπολιτικά μηνύματα και τα γνωστά διλήμματα της Scully μέχρι τα τελευταία 15 λεπτά όπου θα “πιστέψει” δεν μπορείς να φτιάξεις μια αξιοπρεπή ταινία X-files.
Είχα τόσες πολλές προσδοκίες για αυτή τη ταινία, που πριν λίγο καιρό ξεκίνησα ξανά την σειρά από το πρώτο επεισόδιο της πρώτης σαιζόν με σκοπό να τα δω όλα. Βεβαία η μετριότητα της ταινίας δεν θα με αποτρέψει από το να τα δω όλα τώρα.Πάντως αυτό είναι πολύ περίεργο, γιατί το τι χρειάζεται μια τέτοια ταινία για να κάνει όχι απλά επιτυχία, αλλά πάταγο, είναι γνωστά. Γιατί δεν μπορούν απλά να πραγματοποιήσουν τις επιθυμίες των φαν της σειράς και να βγάλουν μια ταινία ακριβώς με τα χαρακτηριστικά που όλοι θα θέλαμε να έχει?

Αντί για αυτό προσπαθούνε να βγάλουνε κάτι μεταξύ X-files και CSI και μάλιστα αποτυχημένο.Κρίμα για το κύρος της σειράς, και κρίμα γιατί δεν πιστεύω ότι θα υπάρξει ποτέ τρίτη ταινία X-files,για να δώσει όλα αυτά που περιμένουμε.
The Dark Knight

Ποτέ δεν ήμουν μεγάλος φαν του Batman, ούτε στα κόμικς ούτε και στις παλιές του ταινίες, μόνο το Batman Begins μου άρεσε αρκετά. Πήγα να δω τη ταινία στη Vmax του the mall και όλος περιέργως δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι αυτή ήταν η πολυσυζητημένη ταινία του Heath Ledger με την οποία έχει προταθεί για όσκαρ μετά θάνατο. Οπότε δεν ήμουν και ιδιαίτερα προκατειλημμένος, είτε θετικά είτε αρνητικά για τη ταινία, βασικά περίμενα άλλο ένα super hero movie. Τελικά μόνο αυτό δεν ήταν. Μετά από 2,5 ώρες βγήκα από τον κινηματογράφο προσπαθώντας να μαζέψω το κεφάλι μου και να θυμηθώ πότε είχα ξαναδεί τέτοιο έργο στο cinema…Βασικά ακόμα δεν έχω θυμηθεί κάποιο στο κοντινό παρελθόν. Η ταινία δεν θυμίζει σε τίποτα τα παλιά batman και συνεχίζει στην ίδια φιλοσοφία με το Batman Begins.H ταινία δεν μοιάζει καθόλου με μεταφορά από κόμικ και προωθεί έναν ρεαλισμό και μια αληθοφάνεια που κάνουν την ταινία να αποκρίνετε από το γνωστό μοτίβο των super hero movies (όπως spiderman,superman κτλ) και να δημιουργεί έναν δικό της κόσμο με μια κοινωνία η οποία θα μπορούσε να μοιάζει πολύ με τη δικιά μας.

Ο πρωταγωνιστής μπορεί να παραμένει ο “άνθρωπος νυχτερίδα” αλλά βλέπουμε πως πίσω από τη στολή και τα gadgets που τον προστατεύουν και του δίνουν τη δυνατότητα να κάνει αυτά που κάνει, δεν παύει να είναι άνθρωπος με τις αδυναμίες που έχουμε όλοι, φυσικές αλλά και πνευματικές-ηθικές. Ο πραγματικός ρόλος έκπληξη είναι ο τζόκερ, ο οποίος αν εξαιρέσεις το μακιγιάζ του(το οποίο παρόλαυτα είναι τρομερά ρεαλιστικό και δε σε αφήνει λεπτό να το θεωρήσεις γελοίο),το οποίο είναι το μόνο που του δίνει κάποιο στοιχειό κόμικ, θα μπορούσε να ήταν οποιοσδήποτε τρομοκράτης. Οι παρατηρήσεις του τζόκερ για την Γκόθαμ και τον κόσμο της καταφέρνουν να ακούγονται τόσο λογικές μέσα στη τρέλα του που του δίνει έναν τύπο αντι-ήρωα και των κάνει ουσιαστικά αυτόν πρωταγωνιστή. Ο τζόκερ είναι ο πεσιμιστής επαναστάτης του αύριο(τι ειρωνικό να παίζει αυτόν τον ήρωα ο Heath Ledger),ο οποίος δεν προσπαθεί να διορθώσει το λάθος αλλά να το εξαφανίσει, να το καταστρέψει, να το αφανίσει.

Πέρα από τα φοβερά συνειδησιακά ζητήματα που φέρει η ταινία, έχει μεγάλες δόσεις δράσης με τα εφέ να είναι καταπληκτικά(ειδικά στις εκρήξεις, το κομμάτι στο νοσοκομείο ήταν φανταστικό) και ο ήχος να βοηθάει πολύ στην ατμόσφαιρα. Η ταινία δεν θα απογοητεύσει κανέναν με τις σκηνές δράσης της, οι οποίες περιλαμβάνουν από κυνηγητό με το batmobile μέχρι τις τρομερές ανατροπές τις οποίες έχει σχεδιάσει ο τζόκερ.

Συνήθως μετά τα θετικά μιας ταινίας έρχονται τα αρνητικά. Το The Dark Knight δεν έχει από τα δεύτερα… Και αυτό φαίνεται από την τεράστια επιτυχία που σημειώνει στις αίθουσες παγκοσμίως. Ίσως μόνο ο απαραίτητος, φαντάζομαι, συμβιβασμός των συντελεστών στο τέλος ώστε να μην βγούνε όλοι οι θεατές από την αίθουσα με κρίσεις συνείδησης(πραγματικά θα ήθελα πολύ να έδειχνε ότι οι “καλοί” πολίτες θα πατήσουν το κουμπί αλλά ο τζόκερ θα τους έχει ξεγελάσει και τελικά αυτοί να είναι που θα την πάθουν, αλλά τι να κάνουμε, λογικό είναι στο τέλος να υπάρχει και ένα καλό μήνυμα για το μέλλον)!!!
[REC]
Η ρεπόρτερ μιας εκπομπής μαζί με τον κάμεραμαν της περνάει τη νύχτα μαζί με μια ομάδα πυροσβεστών για να καταγράψει την δράση τους.Μια φαινομενικά, όχι τόσο σημαντική κλήση ,θα τους φέρει αντιμέτωπους με κάτι το οποίο θα τους κάνει να παλέψουν για την επιβίωση τους.
To REC είναι η ισπανική πρόταση του καλοκαιριού στις ταινίες θρίλερ. O Jaume Balaguero προσπαθεί να μπει σφήνα στις αμερικάνικες παραγωγές και από ότι φαίνεται τα κατάφερε, αφού έχει ήδη ξεκινήσει η διαδικασία για το αμερικάνικο remake του REC. Χρησιμοποιώντας την τεχνική κατά την οποία όλα γυρίζονται με μια κάμερα την οποία κρατάει κάποιος από τους ήρωες της ταινίας, όπως πολύ συχνά το βλέπουμε τώρα τελευταία (Cloverfield,Diary of the Dead αλλά και φυσικά πιο παλιά στο The Blair Witch Project),καταφέρνει να κρατήσει την αγωνία του θεατή και να τον βάλει μέσα στη ταινία. Ευτυχώς το σπλάτερ στοιχείο υπάρχει αλλά κυμαίνετε ακριβώς στο όριο στο οποίο το αντέχω. Οι ηθοποιοί είναι πολύ καλοί και πειστικοί με τα συναισθήματα του φόβου της αγωνίας και του πανικού να φαίνονται πολύ ρεαλιστικά πάνω τους, κάνοντας την παντελή έλλειψη μουσικής να περνάει απαρατήρητη. Το τέλος του ήταν αρκετά ενδιαφέρον αφού χωρίς να σε αφήνει με το τρελό cliffhanger θες να δεις τι θα γίνει παρακάτω αφού δεν “τελειώνει” και το κακό. Τέλος, ήθελα λίγο παραπάνω να ασχοληθεί με την πηγή του κακού, αλλά και λίγο περισσότερη διάρκεια γιατί η μια ώρα και τα δέκα λεπτά, αν και πλήρως ολοκληρωμένα, δεν με χόρτασαν.
Το έργο έκανε τόσο μεγάλη επιτυχία που ήδη έχουν βγει κάποια νέα για το γύρισμα του sequel του.Αν η παραγωγή συνεχίσει στο ίδιο μοτίβο και δεν επηρεαστεί από την επιτυχία του πρώτου και διατηρήσει αυτή την ωμή οπτική τότε θα περιμένουμε για άλλο ένα πολύ καλό θρίλερ.
The Bank Job
Το 1971 στην Αγγλία έγινε μια ληστεία σε μια τράπεζα στην οποία ανοίχτηκαν πάρα πολλές θυρίδες και οι ληστές εξαφανίστηκαν με τεράστια ποσά και αντικείμενα που ποτέ δε μάθαμε τι ήταν. Το θέμα αποσιωπήθηκε από τον βρετανικό τύπο και ξεχάστηκε γρήγορα αλλά τώρα θεωρείτε ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα της δεκαετίας. Η ταινία The Bank Job προσπαθεί να δώσει την δικιά της εκδοχή, μέσα από τις έρευνες που έχουν γίνει, για τα πραγματικά γεγονότα που έλαβαν χώρα εκείνη την εποχή.Η ταινία δείχνει τα διάφορα σκηνικά που έγιναν μετά τη ληστεία από τους ενδιαφερόμενους για τα αντικείμενα των θυρίδων και την προσπάθεια των ληστών να ξεφύγουν αφού τελικά βρεθήκανε μπλεγμένοι σε κάτι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που φαντάζονταν στην αρχή.
Με άφθονη δράση όπως μας έχει συνηθίσει ο Jason Statham (αν και το πιο πιθανόν είναι αυτή να είναι η ταινία που βαράει λιγότερο κόσμο από όσες έχει κάνει) οι 2 ώρες της ταινίας περνάνε ευχάριστα και την κάνουν μια καλή ταινία. Αν βέβαια οι συντελεστές της ταινίας είχαν δώσει λίγο παραπάνω βάση στο πολιτικό σκάνδαλο και προσπαθούσαν να ρίξουν λίγο παραπάνω φως στα γεγονότα η ταινία θα ήταν πολύ καλύτερη. 
Death Sentence
To Death Sentence το είχα δει και στον κινηματογράφο όταν είχε βγει, το είδα και τώρα. Για κάποιο λόγω είχε πάρει πολλές κακές κριτικές και μάλιστα οι περισσότεροι λέγανε ότι δεν αξίζει να ασχοληθεί κάποιος μαζί του. Παρόλα αυτά μόνο και μόνο για τoν σκηνοθέτη James Wan(SAW) και φυσικά πρωταγωνιστή Kevin Bacon (πολύ αγαπημένος ηθοποιός αν και τον πάω περισσότερο σε ρόλους κακών ψυχασθενών κτλ κτλ) πίστεψα ότι άξιζε να τη δω.Δε κατάλαβα ποτέ γιατί οι κριτικές σκοτώσανε αυτή τη ταινία αλλά εμένα μου άρεσε αρκετά. Πιθανών επειδή δεν είχα και τεράστιες προσδοκίες το αποτέλεσμα μου φάνηκε καλό.
Ο Nick Hume (Kevin Bacon) είναι ένας χαρούμενος οικογενειάρχης ευκατάστατος που ζει μια καλή ζωή μέχρι που η μοίρα τον φέρνει απέναντι σε μια συμμορία κακοποιών. Ένα βράδι θα αλλάξει εντελώς την ζωή του και θα αποφασίσει να πάρει εκδίκηση. Ο Nick για να νικήσει τους εχθρούς του θα πρέπει να γίνει σα και αυτούς όμως, πράγμα που ο θυμός του θα τον σπρώξει να κάνει. 
Η ταινία δεν αποφεύγει πολλά κλισέ και στοιχειά b-movie μόνο που τα παρουσιάζει με τέτοιο τρόπο που άνετα περνάνε ημι-απαρατήρητα ή καλύτερα δεν ενοχλούν τόσο πολύ. Στο ίδιο σενάριο αν έπαιζε ο γνωστός Steven Segal θα μιλάγαμε για μια πολύ διαφορετική ταινία, αλλά νομίζω ότι η επιλογή του Kevin Bacon έσωσε την ταινία.
21

Το 21 είναι μια ταινία βασισμένη όπως λέει σε αληθινή ιστορία. Πρόκειται για έναν χαρισματικό νέο με έφεση στα μαθηματικά, του Ben Campbell,ο οποίος με τη βοήθεια ενός δασκάλου του και μιας ομάδας από μαθητές θα προσπαθήσουν να κατακτήσουν τα καζίνο του Las Vegas,χρησιμοποιώντας τις μαθηματικές τους ικανότητες.

Στη ταινία ο Ben ξεκινάει αυτή την ημι-παρανομία με τον σκοπό να μαζέψει χρήματα για να σπουδάσει στο ΜΙΤ αλλά γρήγορα θα θαμπωθεί από τα εύκολα χρήματα και τις δυνατότητες που σου δίνουν αυτά. Βέβαια από τη ταινία δεν λείπει και η όμορφη κοπέλα που θα κλέψει την καρδιά του Ben αλλά και ο “κακός” του καζίνο που όντας “της παλιάς σχολής” θα προσπαθήσει να τους πιασει. Η ταινία είναι αρκετά καλή και εύκολη (διάρκειας 2 ωρών χωρίς να σε κουράσει καθόλου) ενώ συνέχεια φέρνει λίγο σε “Συμμορία τον 11″.Με ένα ωραίο σκηνοθετικά και απρόβλεπτο τέλος (όσο απρόβλεπτο μπορεί να είναι σε μια τέτοια ταινία, όπου το ζήσαμε εμείς καλά και αυτοί καλύτερα είναι δεδομένο) προσπαθεί να μας περάσει και κάποια μηνύματα για τον τζόγο και το εύκολο χρήμα αν και πιστεύω ότι μετά από 2 ώρες γεμάτες με την “καλή” ζωή του Las Vegas δεν τα καταφέρνει. Αν το έργο έδειχνε λίγο περισσότερο την άσχημη πλευρά του κόσμου αυτού ίσως να κέρδιζε ακόμα περισσότερους πόντους.





